Skip to content

Ciężka anemia u malawskich dzieci ad 6

2 tygodnie ago

357 words

Związane z tym ryzyko ciężkiej niedokrwistości związanej z P. falciparum wynosiło 33,5%, a 47,3% w środowisku miejskim. W środowisku wiejskim znaczny związek między malarią a ciężką niedokrwistością stwierdzono tylko w podgrupie pacjentów, którzy mieli hiperparazytemię (9,7%) (skorygowany iloraz szans dla pacjentów w zależności od grupy kontrolnej, 7,1; 95% przedział ufności [CI], 1.4 do 34,6). HIV
Zakażenie HIV stwierdzono u 86 dzieci (12,6% pacjentów i 6,0% osób z grupy kontrolnej). Związane z tym ryzyko ciężkiej niedokrwistości związanej z HIV wynosiło łącznie 6,2%, a 15,4% w środowisku miejskim. Wśród dzieci z ciężkim niedokrwistością, znacznie więcej dzieci zakażonych wirusem HIV niż dzieci niezakażonych wirusem HIV miało zakażenie Epsteina-Barra (15 z 30 [50,0%] vs. 69 z 226 [30,5%], P = 0,03) lub bakteriemia (11 z 42 [ 26,2%) vs. 38 z 300 [12,7%], P = 0,02), podczas gdy znacznie mniej dzieci zakażonych wirusem HIV niż dzieci niezakażonych HIV miało hiperparazytemię (2 z 44 [4,5%] vs. 42 z 312 [13,5%], P = 0,09) lub niedobór witaminy B12 (5 z 39 [12,8%] vs. 85 z 254 [33,5%], P = 0,009).
Bacteremia
Pięćdziesięciu czterech pacjentów (15,0%) i 14 osób z grupy kontrolnej (4,0%) miało bakteriemię. Ryzyko ciężkiej niedokrwistości związanej z bakteriemią wynosi 12,2%. Najczęściej występującym patogenem była nielepka salmonelli, która występowała u 38 pacjentów (70,4%) i 11 osób z grupy kontrolnej (78,6%) z bakteriemią (p = 0,54). Z żadnej z próbek nie wyizolowano żadnych prątków. Gorączka była nieobecna u 36,8% dzieci z bakteriemią. Wśród pacjentów z przypadkami bakteremia była rzadziej spotykana u dzieci z malarią niż u osób bez malarii (21 z 208 [10,1%] vs. 32 z 150 [21,3%], P = 0,003). Wśród pacjentów z grupy kontrolnej bakteriemia była również mniej powszechna u dzieci z malarią niż u osób bez tej choroby (3 z 146 [2,1%] vs. 11 z 207 [5,3%], P = 0,12).
Odżywianie
Pięćdziesięciu dwóch pacjentów (15,8%) i 43 pacjentów kontrolnych (6,2%) miało wyniszczenie; przypisywane ryzyko ciężkiej niedokrwistości związanej z wyniszczeniem wynosiło 6,2%. Ciężko anemiczne dzieci były powszechnie skarłowaciałe (53,2%) lub niedowagą (49,2%), ale w obu przypadkach nieskorygowane i skorygowane ilorazy szans były podobne do tych dla wyniszczenia (dane nie przedstawione). Ciężkie wyniszczenie nastąpiło u 3,7% dzieci z ciężkim niedokrwistością.
Niedobór witaminy B12 stwierdzono u 95 pacjentów (30,4%) i 94 pacjentów z grupy kontrolnej (15,6%) i był ciężki (<13,6 ng na decylitr [100 pmol na litr]) u 11,2% pacjentów i 2,8% osób z grupy kontrolnej (skorygowany kurs stosunek 4,3; 95% CI, 1,9 do 9,9). Makrocytoza występowała częściej u dzieci z niedoborem witaminy B12 niż u dzieci z prawidłowym poziomem witaminy B12 (P = 0,02), chociaż wrażliwość na niedobór witaminy B12 była niska (17,5%). Ciężko anemiczne dzieci z niedoborem witaminy B12 spożywały mniej posiłków niż mięso niedobór (1,9 vs 2,7 na miesiąc, P = 0,02). Niedobór kwasu foliowego nie stwierdzono u żadnego dziecka biorącego udział w badaniu. Poziomy witaminy B12 i kwasu foliowego były odwrotnie skorelowane ze sobą u dzieci z ciężkim niedokrwistością (współczynnik korelacji Pearsona, -0,22; P = 0,01).
Tabela 3. Tabela 3. Występowanie niedoboru żelaza w odniesieniu do rozwoju ciężkiej niedokrwistości, według kilku markerów krwi obwodowej. Niedobór witaminy A stwierdzono u 92,3% pacjentów i 65,6% osób z grupy kontrolnej i uznano za ciężki (mniej niż 10 .g na decylitr) u 32,8% pacjentów i 14,9% osób z grupy kontrolnej (skorygowany iloraz szans, 1,6; 95% CI, 0,91 do 2,76)
[przypisy: Gliwice stomatolog, hologramy na legitymację studencką, stomatolog poznań ]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *