Skip to content

Linezolid w leczeniu przewlekłej, intensywnie opornej na leki gruźlicy AD 2

1 miesiąc ago

422 words

Ta widoczna rozbieżność między danymi przedklinicznymi a obserwacjami klinicznymi skłoniła nas do przeprowadzenia prospektywnej, randomizowanej próby linezolidu u pacjentów z przewlekłą gruźlicą XDR, którzy nie mieli odpowiedzi na wszystkie inne dostępne opcje chemioterapeutyczne. Metody
Badaj pacjentów
Od grudnia 2008 r. Do maja 2011 r. Zapisaliśmy dorosłych, w wieku 20 lat lub starszych, z przewlekłą gruźlicą płuc XDR (pozytywna plwocina i plwocina) oraz z potwierdzoną genotypową lub fenotypową opornością na izoniazyd, rifampinę, kanamycynę, ofloksacynę i moksyfloksacynę lub udokumentowano brak reakcji na leczenie pomimo wyników badań wskazujących na podatność na leki. Pacjenci byli uprawnieni, jeśli przed włączeniem do badania byli leczeni w niezmienionym, niedziałającym schemacie przez 6 miesięcy lub dłużej. Kryteriami wykluczającymi były wcześniejsze leczenie linezolidem, przewidywane leczenie chirurgiczne, dodatni wynik testu dla ludzkiego wirusa niedoboru odporności (HIV), specyficzne wyjściowe nieprawidłowości laboratoryjne, umiarkowana do ciężkiej neuropatia obwodowa lub wzrokowa oraz potrzeba leczenia przeciwwymiotnymi lekami. Dodatkowe szczegóły dotyczące kryteriów włączenia i wykluczenia, zmian w schemacie, dostosowania dawki, harmonogramu badań i zdarzeń niepożądanych podano w Dodatku Aneks i protokole badania, które są dostępne wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie.
Projekt badania i wyniki pomiarów
Ta faza 2a, randomizowane badanie z dwiema grupami przeprowadzono w National Masan Hospital w Changwon i National Medical Center w Seulu w Korei Południowej. Pacjenci byli losowo przydzielani do przyjmowania linezolidu, w dawce 600 mg na dobę, w uzupełnieniu do ich obecnego schematu leczenia, natychmiast lub po 2-miesięcznym opóźnieniu. Przeprowadzono losową randomizację blokową z uwzględnieniem stratyfikacji według stanu w odniesieniu do cukrzycy (w tym i 2). Zastosowano 2-miesięczne opóźnienie, aby zminimalizować możliwość, że efekty badania inne niż linezolid mogą odpowiadać za zaobserwowaną poprawę. Wszyscy pacjenci kontynuowali swój dotychczasowy reżim i byli hospitalizowani od momentu zapisania do konwersji kultury plwociny. Personel mikrobiologii nie był świadomy wykonywania zabiegów podczas całego badania.
Pierwszorzędowym punktem końcowym była konwersja kultury plwocinowej z danymi ocenzurowanymi po 4 miesiącach. Konwersję definiowano jako ujemne próbki plwociny na podłożu stałym (Löwenstein-Jensen) przez 3 kolejne tygodnie; hodowlę na podłożu ciekłym przeprowadzono przy użyciu automatycznego systemu hodowli prątków MB / BacT. Pacjenci kontynuowali przyjmowanie linezolidu w dawce 600 mg na dobę, dopóki nie mieli ujemnego rozmazu plwociny (barwienie Ziehl-Neelsena) przez 2 kolejne tygodnie lub dopóki nie otrzymali 4-miesięcznego leczenia linezolidem, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej
[patrz też: pokrowce antyroztoczowe, promazyna, dentysta Lublin ]