Skip to content

Rak anaplastyczny przywnekowy

2 miesiące ago

395 words

W Polsce operację usunięcia raka płuc zalecał już w r. 1903 Franciszek Kijewski. Lecz dopiero w ostatnich latach z udoskonaleniem chirurgii narządów klatki piersiowej i z wprowadzeniem usypiania dotchawiczego powstała możność stosowania tej metody leczniczej na szeroką skalę. I Obecnie w każdym przypadku raka płuc należy przede wszystkim rozważyć, czy nie da się on usunąć przez wycięcie całego płuca (pneumectomia) lub chociażby płata płucnego (lobectomia). W rozwiązaniu tego zagadnienia duże znaczenie mają wczesne rozpoznanie choroby i dokładne określenie siedziby guza. Rak anaplastyczny przy wnękowy, nic nadaje się do leczenia chirurgicznego, gdyż szybko rośnie i wcześnie daje przerzuty do węzłów śródpiersia. Zabieg chirurgiczny jest również niewskazany w przypadkach raka wałeczkowato – komórkowego, gdy powstały już przerzuty, w tym, bowiem okresie usunięcie zajętego przez raka płuca jest bezcelowe. Przeciwwskazane jest leczenie ch irurgiczne raka płuc także: 1) w przypadku zajęcia sprawą rakową obu płuc, 2) w przypadkach przebiegających ze zniesieniem ruchów przepony wskutek porażenia nerwu przeponowego oraz z chrypką wskutek wciągnięcia w sprawę chorobową dolnego nerwu krtaniowego, gdyż objaw) te świadczą o zajęciu już śródpiersia; 3) w przypadkach zwężenia oraz nacieczenia rakowego tchawicy; 4) gdy dołączy się zapalenie rakowe opłucnej, zwyczaj krwotoczne; 5) w przypadkach równoczesnej niewydolności krążenia oraz znacznych zmian w mięśniu sercowym; 6) w przypadkach wybitnego upadku odżywienia oraz niedokrwistości cechującej się zmniejszeniem liczby czerwonych krwinek poniżej 3,5 milionów w 1 mm, a hemoglobiny poniżej 70%. Największe nadzieje na wyleczenie daje rak płasko komórkowy usadowiony najczęściej w obwodowych częściach płuc, rosnący powoli i bardzo mało skłonny do dawania przerzutów. O doniosłości leczenia chirurgicznego raka płuc świadczy statystyka Brocka, który wykonał w 86 przypadkach tej choroby wycięcie całego płuca, a w 15 – wycięcie płata płucnego. Śmiertelność operacyjna wyniosła 18% (18 przypadków). W okresie od 0,5 roku do 4 lat po operacji zmarło z 83 operowanych 28, więc 33,7%, ponad 5-9 lat po operacji żyje i czuje się dobrze 8 osób (9,6%) 10 osób żyje i czuje się dobrze ponad 3 lata, 7 – ponad 2 lata, 11 – ponad 1 rok. W 19 przypadkach nie minął jeszcze rok po operacji. [podobne: przegladarka skierowan do sanatorium, wyciąg lędźwiowy, za krotkie wedzidelko ]