Skip to content

Terapia podtrzymująca Niraparib w platynowym, nawracającym raku jajnika ad 6

2 miesiące ago

296 words

Wyniki testów statystycznych interakcji między leczeniem a czynnikami podgrupy wykazały prawie uniwersalną spójność efektu leczenia w obrębie warstw randomizacji, a także w kluczowych podgrupach demograficznych i prognostycznych. W analizowanych podgrupach analizy lasów wykazały zgodność istotnej wyższości niraparibu w odniesieniu do przeżycia wolnego od progresji we wszystkich trzech pierwotnych populacjach skuteczności, z górnymi dwustronnymi granicami ufności 95% mniejszymi niż 1,00 we wszystkich stosunkach ryzyka w podgrupach, z wyjątkiem dla górnego limitu w kategorii rasy niebiałkowej, prawdopodobnie z powodu małej liczebności próby (rysunek 3).
Wtórne analizy punktów końcowych wykazały, że odstęp wolny od chemioterapii i czas do pierwszego kolejnego leczenia były zarówno znacznie dłuższe w grupie niraparibu, jak i w grupie placebo (tabela S2 w dodatkowym dodatku). Chociaż dane dotyczące czasu od randomizacji do progresji podczas przyjmowania kolejnej terapii przeciwnowotworowej po zakończeniu badania (czas przeżycia bez progresji 2) nie były dojrzałe w momencie blokady bazy danych, wstępne dane wskazują na znacznie dłuższy czas trwania progresji- wolny czas przeżycia 2 dla pacjentów w dwóch kohortach otrzymujących niraparyb (Tabela W czasie blokady bazy danych wyniki dotyczące czasu do drugiej kolejnej terapii i całkowitego przeżycia również nie były dojrzałe. Podczas okresu obserwacji badania zmarło 60 z 372 pacjentów (16,1%) w grupie niraparibu i 35 z 181 (19,3%) w grupie placebo.
Wstępnie przeanalizowane analizy eksploracyjne przeprowadzono w dwóch populacjach w podgrupie dodatniej pod względem HRD, aby ocenić, czy obserwowany efekt leczenia niraparibem wynikał z aktywności u pacjentów z mutacjami somatycznymi BRCA. Średni czas przeżycia wolnego od progresji u pacjentów z guzami z HRD-dodatnimi BRCA typu dzikiego był dłuższy w grupie niraparibu niż w grupie placebo (9,3 miesiąca w porównaniu z 3,7 miesiąca, współczynnik ryzyka, 0,38, 95% CI, 0,23 do 0,63; P <0,001) (ryc. S2A w dodatkowym dodatku). Współczynnik hazardu był podobny jak w ogólnej populacji osób z pierwotną skutecznością HRD (współczynnik ryzyka, 0,38, 95% CI, 0,24 do 0,59). Pacjenci z nowotworami HRD pozytywnymi i mutacją somatyczną BRCA mieli podobne zmniejszenie ryzyka progresji choroby, jak w kohorcie gBRCA (mediana, 20,9 miesiąca vs. 11,0 miesięcy, współczynnik ryzyka, 0,27, 95% CI, 0,08 do 0,90; P = 0,02) (ryc. S2B w dodatkowym dodatku). Niraparib poprawiał także czas przeżycia bez progresji w podgrupie z ujemnym HRD (mediana, 6,9 miesiąca wobec 3,8 miesiąca, współczynnik ryzyka, 0,58, 95% CI, 0,36 do 0,92, P = 0,02) (ryc. S2C w dodatkowym dodatku).
Bezpieczeństwo
Co najmniej jedno zdarzenie niepożądane pojawiające się podczas leczenia wystąpiło u wszystkich 367 pacjentów otrzymujących niraparib iu 171 z 179 pacjentów (95,5%) otrzymujących placebo (Tabela S3 w Dodatku uzupełniającym). Ogółem, 14,7% pacjentów otrzymujących niraparib przerwało leczenie z powodu niepożądanego zdarzenia o dowolnym stopniu, w porównaniu z 2,2% w grupie placebo. W żadnej z grup nie odnotowano zgonów na skutek leczenia. W okresie obserwacji 3 pacjentów (1 w grupie niraparibu i 2 w grupie placebo) zmarło z powodu zespołu mielodysplastycznego lub ostrej białaczki szpikowej; 2 zgony (1 w każdej grupie) zostały ocenione przez badacza jako związane z leczeniem.
Tabela 2
[przypisy: rehabilitacja tarchomin, stomatologia ursynów, usg tarczycy rzeszów ]