Skip to content

Terapia podtrzymująca Niraparib w platynowym, nawracającym raku jajnika ad 8

1 miesiąc ago

469 words

Przeprowadzono eksploracyjne analizy w celu zidentyfikowania potencjalnych czynników odpowiedzialnych za biomarker efektów leczenia niraparibem u pacjentów w trzech populacjach w kohorcie innej niż gBRCA (HRD-dodatnie plus somatyczne mutacje BRCA, HRD-dodatnie plus BRCA typu dzikiego i ujemne HRD) . Konsystencję odpowiedzi w dwóch niezależnych kohortach i populacjach pacjentów z podobnymi podstawowymi cechami biologicznymi guza wykazano za pomocą tych samych współczynników ryzyka (0,27) obserwowanych u pacjentów z dodatnim wynikiem HRD plus somatyczne mutacje BRCA i u mutacji germinalnych BRCA. Pacjenci z somatycznymi mutacjami BRCA nie w pełni odpowiadali za korzyści leczenia związane z niraparibem w podgrupie z dodatnim HRD jako całości, ponieważ pacjenci z pozytywnym HRD i ci z guzami BRCA typu dzikiego mieli niższe ryzyko progresji choroby niż pacjenci w grupa placebo. Pacjenci z nowotworami ujemnymi pod względem HRD również czerpali korzyści z leczenia niraparibem (mediana przeżycia wolnego od progresji, 6,9 miesiąca w porównaniu z 3,8 miesiąca), chociaż współczynnik ryzyka był wyższy (0,58) niż u pacjentów z mutacjami genu BRCA linii zarodkowej lub somatycznej. W przypadku wszystkich tych populacji biomarkerów krzywe Kaplana-Meiera wykazują stały i trwały wpływ leczenia niraparibem w porównaniu z placebo w czasie (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Nawet u pacjentów z podgrupy z ujemnym HRD, w których efekty leczenia były mniejszej wielkości, około 20% pacjentów miało długoterminową (> 18 miesięcy) korzyść z leczenia niraparibem. Chociaż status mutacji BRCA i status HRD mogą dostarczyć ważnych informacji dotyczących wielkości potencjalnej korzyści leczenia w danej populacji pacjentów, te biomarkery nie wydają się być wystarczająco precyzyjne, aby przewidzieć, którzy indywidualni pacjenci, którzy spełniają naszą definicję wrażliwości na platynę, będą i nie będą czerpać korzyści z leczenia niraparibem. Ogólnie rzecz biorąc, profil działań ubocznych niraparybu był zgodny z tym we wcześniejszych badaniach, a zdarzeniom niepożądanym zarządzano z odpowiednimi modyfikacjami dawek i opóźnieniami. Mimo że nieprawidłowości hematologiczne 3. lub 4. stopnia były powszechne, mała częstość przerwania leczenia z powodu takich zdarzeń (9,3%) (Tabela S4 w Dodatku uzupełniającym) i brak skumulowanej trombocytopenii wskazują na skuteczność modyfikacji dawki. Warto zauważyć, że wyniki zgłoszone przez pacjentów były podobne w grupie niraparibu i w grupie placebo, co wskazuje, że niraparib nie wpływał negatywnie na jakość życia pacjentów w trakcie leczenia.
Podsumowując, czas przeżycia wolnego od progresji u pacjentów z rakiem jajnika, nawracającym i wrażliwym na platynę, był znacznie dłuższy w grupie niraparibu niż w grupie placebo, niezależnie od obecności lub braku mutacji gBRCA lub statusu HRD. Związana z leczeniem mielotoksyczność wymagała modyfikacji dawki lub opóźnień, ale nie wiązała się z długotrwałym wzrostem umieralności lub chorobowości.
[patrz też: oprogramowanie stomatologiczne Warszawa, oprogramowanie stomatologiczne, oprogramowanie stomatologiczneia cennik ]