Skip to content

Wazopresyna kontra infuzja norepinefryny u pacjentów z wstrząsem septycznym cd

2 miesiące ago

384 words

Infuzje obu badanych leków przygotowywali lokalnie farmaceuci, którzy wiedzieli o dwóch terapiach. Wszyscy pozostali pracownicy kliniczni, badacze, personel badawczy, pacjenci i rodziny nie byli świadomi wykonywania zabiegów na czas trwania badania. Infuzja leków
Wazopresynę (30 U) i norepinefrynę (15 mg) mieszano w identycznych 250-ml woreczkach dożylnych z 5% dekstrozą w wodzie, przy końcowych stężeniach 0,12 U wazopresyny na mililitr i 60 ug noradrenaliny na mililitr. Rozpoczęto podawanie leku w dawce 5 ml na godzinę i zwiększano o 2,5 ml na godzinę co 10 minut w ciągu pierwszej godziny, aby uzyskać stałą docelową szybkość 15 ml na godzinę. Tak więc, wlew zaślepiony wazopresyną rozpoczęto z szybkością 0,01 U na minutę i zwiększono do maksimum 0,03 U na minutę, zaś wlew zaślepiony noradrenaliny rozpoczął się przy 5 ug na minutę i miareczkowano do maksimum 15 ug na minutę.
Podczas inicjacji i miareczkowania badanego leku, pielęgniarka przyłóżkowa również miareczkowała otwarte wazopresory w celu utrzymania stałego docelowego średniego ciśnienia tętniczego. Zalecano początkowe docelowe średnie ciśnienie tętnicze w granicach od 65 do 75 mm Hg; jednak lekarz prowadzący na oddziale intensywnej terapii mógł modyfikować docelowe ciśnienie krwi u każdego pacjenta.
Leki rozszerzające naczynia o otwartym indeksie zostały zwiększone tylko wtedy, gdy docelowe średnie ciśnienie tętnicze nie zostało osiągnięte przy maksymalnym podaniu leku w badaniu. Zwężanie otwartych naczyń wazopresyjnych było dozwolone tylko wtedy, gdy docelowe średnie ciśnienie tętnicze zostało osiągnięte podczas badania – wlew leku. Zwężanie badanego leku rozpoczęto tylko wtedy, gdy docelowe średnie ciśnienie tętnicze utrzymywało się przez 8 godzin bez żadnych otwartych znakowanych wazopresorów. Infuzję badanego leku kontynuowano przy 15 ml na godzinę, aż do śmierci pacjenta, wystąpiło poważne niepożądane zdarzenie lub stan pacjenta poprawił się do tego stopnia, że otwarte wazopresory nie były już potrzebne. Ani przenikanie do drugiej grupy, ani otwarta vasopressin nie były dozwolone.
Wlew badanego leku przerwano lub przerwano, jeśli wystąpiło którekolwiek z następujących wcześniej określonych poważnych zdarzeń niepożądanych: ostry uniesienie odcinka ST potwierdzone elektrokardiogramem z 12 odprowadzeń, poważne lub zagrażające życiu (niestabilne hemodynamicznie) arytmie serca, ostre niedokrwienie krezki, niedokrwienie lub hiponatremia (poziom sodu w surowicy <130 mmol na litr). Jeśli zespół kliniczny zauważył zdarzenie niepożądane, które uważano za związane z badanym lekiem, wówczas badany lek przerywano przez co najmniej 8 godzin i zgłaszano poważne niepożądane zdarzenie. Badany lek można by wznowić, gdyby na podstawie oceny prowadzącego badanie lub lekarza prowadzącego, działanie niepożądane było leczone, stan został odwrócony i nie uznano, że zdarzenie miało miejsce w wyniku badania leku lub protokołu badania.
Jeśli wsparcie wazopresyjne było wymagane podczas tego samego przyjęcia do OIOM po odstawieniu pacjenta od badanego leku, lek badany był preferencyjnie reinfundowany, o ile nie zostały spełnione kryteria wykluczenia. W podgrupie pacjentów w sześciu uczestniczących instytucjach zebrano osocze do pomiaru poziomów krążących wazopresyny (patrz Dodatek dodatkowy).
Punkty końcowe
Pierwszorzędowym wynikiem była śmierć z dowolnej przyczyny i została oceniona 28 dni po rozpoczęciu wlewów
[podobne: usg tarczycy rzeszów, kolagen na oczy, stomatologia estetyczna poznań ]