Skip to content

Zakrzepica z mutacji protrombiny, która przenosi oporność na antytrombinę AD 5

1 miesiąc ago

419 words

W obecności heparyny znacznie zwiększyło się tworzenie się kompleksu trombina-antytrombina w obu próbkach, ale pozostało znacznie upośledzone w zmutowanej próbce. Test generowania trombiny
Figura 2. Figura 2. Testy generowania trombiny zi bez nadmiaru antytrombiny. Panel A pokazuje wyniki testu generowania trombiny w normalnym osoczu, jak również rekonstytuowane próbki osocza, rekombinowane protrombiny w osoczu z niedoborem protrombiny i ludzkiej antytrombiny (AT 50%) w osoczu zubożonym w antytrombinę. Mutant heterozygotyczny (zmutowana hetero) zawierał 50% każdej z protrombiny typu dzikiego i zmutowanej. Tabela po prawej stronie pokazuje całkowitą ilość aktywności trombiny, która została oceniona jako pole pod krzywą dla endogennego potencjału trombiny (ETP), maksymalne stężenie trombiny (pik) i całkowity czas trwania aktywności tworzenia trombiny (początek ogon). Panel B pokazuje wyniki testu generacji trombiny w odpowiednich próbkach osocza po dodaniu nadmiaru antytrombiny.
Przeprowadzono oznaczenie generacji trombiny w celu oceny wpływu mutacji na wytwarzanie trombiny w osoczu (Figura 2). Wartości dla rekonstytuowanego osocza typu dzikiego były podobne do wartości dla prawidłowego osocza, ale zmutowane osocze wykazywało zmniejszone maksymalne stężenie trombiny (piku), wydłużenie całkowitego czasu trwania aktywności wytwarzania trombiny (początek ogona) i zwiększoną trombinę aktywność, którą oceniono jako obszar pod krzywą dla endogennego potencjału trombiny. Hybrydyzujące zmutowane osocze, naśladując plazmę probanda, wykazywało wartości pośrednie. 50% antytrombiny w osoczu, naśladując osocze z niedoborem antytrombiny, wykazywało podobne zmiany (z wyjątkiem zmniejszonego piku), które zostały anulowane przez dodanie ludzkiej antytrombiny przy końcowym stężeniu 150%. Dane te wskazują, że aktywność trombiny pochodzącej ze zmutowanej protrombiny była niższa niż uzyskana z protrombiny typu dzikiego, ale jej inaktywacja była wyjątkowo wolna, co skutkowało przedłużonym stanem prokoagulacyjnym w osoczu probanda.
Dyskusja
Liczne mutacje genów w różnych cząsteczkach stwierdzono u członków rodzin z odziedziczoną trombofilią, ale wiele mutacji pozostaje nieznanych.3 Mutacja G20210A w genie protrombiny jest związana z łagodnym ryzykiem zakrzepicy w białej populacji, ale wiele innych mutacji genu protrombiny prowadzić do skłonności do krwawień, takich jak niedobór protrombiny, dysprothrombinemia i hipoproteinminemia. 11-13. Analiza genomu w celu wykrycia genów, które są związane z podatnością na zakrzepicę, również zidentyfikowała mutację genu protrombiny, ale szczegółowy mechanizm molekularny dziedzicznej trombofilii pozostaje nieznany. 14 W tym badaniu zbadaliśmy możliwe przyczynowe defekty genetyczne w próbkach uzyskanych od dużej rodziny japońskiej z dziedziczną trombofilią
[przypisy: stomatolog dziecięcy, stomatologia katowice, leczenie kanałowe pod mikroskopem ]